Esti artículu o seición necesita referencies qu'apaezan nuna publicación acreitada, como revistes especializaes, monografíes, prensa diaria o páxines d'Internet fiables. |
Puertu d'Ancona | |
---|---|
puertu | |
![]() | |
Llocalización | |
País | ![]() |
Rexón | Marche |
Provincia | Provincia d'Ancona |
Comuña | Ancona |
Masa d'agua | Mar Adriáticu |
Coordenaes | 43°37′15″N 13°30′14″E / 43.6207°N 13.504°E |
![]() |
El puertu d'Ancona con más de 1,5 millones de pasaxeros al añu ye unu de los primeros del Adriáticu por númberu d'embarques, y unu de los primeros pa les mercancíes y pa la pesca.
Los dorios, que nel añu 387 e.C. fundaron la ciudá d'Ancona, asitiar nesti llugar pola posibilidá que'l puertu natural ufiertaba. La mariña de fechu forma un coldu, de que'l so nome vien Ancona (Ankon, en griegu coldu), qu'ufierta un abellugu natural nel mar. Pero yá nel sieglu III e.C. el golfu yera usáu polos picenos pa los intercambios comerciales colos griegos. Nel periodu romanu'l puertu amplióse notablemente, sobremanera pol emperador Traxano; nel so honor el Senáu de Roma fixo construyir na zona portuaria un arcu de trunfu.
Los sarracenos mientres el so saquéu de la ciudá asocedíu nel sieglu IX destruyeron tamién el puertu. Y darréu foi reconstruyíu y fortificáu de manera considerable. Ente'l sieglu XIII y el XIV Ancona convertir nel segundu puertu más importante del Adriáticu, dempués de Venecia. Nos sieglos posteriores, col descubrimientu d'América y el desplazamientu del tráficu marítimu del Mediterraneu al Atlánticu, el puertu sufrió un drásticu cayente hasta que Clemente XII nun concede'l puertu francu y financia la construcción del lazareto.
Cola llegada de los dos guerres mundiales Ancona y la zona portuaria sufrieron graves daños pola mor del bombardéu. Nos años posteriores dar# en la reconstrucción y agora transita pol puertu una ingente cantidá de mercancíes y de pasaxeros.